🌍 Berkat Abraham: Islam, Kristian Zionis dan Negara Israel

📖 Kitab Kejadian 12:3 merupakan salah satu ayat penting dalam tradisi Abrahamik. Dalam ayat ini, Tuhan berfirman kepada Abraham:

“Aku akan memberkati orang-orang yang memberkati engkau, dan mengutuk orang-orang yang mengutuk engkau, dan olehmu semua kaum di muka bumi akan mendapat berkat.”

Ayat ini mengandungi dua gagasan utama. Pertama, Abraham menerima suatu berkat dan kedudukan istimewa daripada Tuhan. Kedua, berkat tersebut mempunyai dimensi sejagat kerana melalui Abraham, “semua kaum di muka bumi” akan menerima berkat. Dengan demikian, janji kepada Abraham sejak awal bukan sahaja berkaitan dengan dirinya dan keturunannya, tetapi juga mempunyai tujuan yang akhirnya menjangkau seluruh umat manusia.

🕋 Dari perspektif Islam, Nabi Ibrahim bukan sekadar nenek moyang kepada satu bangsa tertentu. Baginda merupakan seorang nabi sejagat yang membawa ajaran tawḥid, iaitu penyembahan yang murni kepada Tuhan Yang Maha Esa. Al-Quran menggambarkan Ibrahim sebagai bukan seorang Yahudi ataupun Kristian, tetapi seorang ḥanif yang menyerahkan dirinya kepada Allah. Oleh itu, berkat Ibrahim dalam kerangka Islam terutama difahami sebagai berkat rohani dan kenabian yang berasaskan iman, ketaatan, kebenaran dan penyerahan diri kepada Tuhan.

🤲 Di sinilah Ṣalawāt Ibrāhimiyyah memperoleh makna teologi yang sangat mendalam. Dalam selawat yang diajarkan oleh Nabi Muhammad ﷺ umat Islam memohon kepada Allah agar melimpahkan rahmat dan keberkatan kepada Muhammad dan keluarga Muhammad sebagaimana Allah telah memberikan rahmat dan keberkatan kepada Ibrahim dan keluarga Ibrahim. Lafaz dengan pengertian ini diriwayatkan dalam koleksi hadis sahih, termasuk Ṣaḥiḥ al-Bukhāri.

🌙 Secara teologi, doa ini menghubungkan Nabi Muhammad ﷺ dengan kesinambungan berkat Abrahamik. Umat Islam tidak memohon suatu berkat baharu yang terpisah daripada Ibrahim. Sebaliknya, mereka memohonagar Muhammad ﷺ dan keluarganya diberkati dalam kesinambungan dengan berkat yang telah diberikan kepada Ibrahim dan keluarganya. Dalam pembacaan Islam, hal ini memberikan asas untuk melihat misi Nabi Muhammad sebagai kesinambungan dan kemuncak universal daripada tradisi kenabian Ibrahim.

🧭 Dari perspektif ini, kitab Kejadian 12:3 tidak semestinya harus difahami sebagai tuntutan kesetiaan politik kepada sebuah negara moden. Sebaliknya, ayat tersebut boleh dibaca sebagai panggilan untuk berdiri bersama misi ketuhanan Ibrahim: menyembah Tuhan Yang Esa, menolak penyembahan berhala, menegakkan kebenaran dan membawa petunjuk kepada seluruh manusia. Dengan pengertian ini, “memberkati Abraham” bererti menghormati agama tauhid yang dibawanya, warisan kenabiannya dan panggilannya kepada penyerahan diri kepada Tuhan.

✝️ Kristian Zionis sering memberikan penekanan yang berbeza terhadap kitab Kejadian 12:3. Dalam banyak bentuk Kristian Zionisme, janji tersebut difahami sebagai asas bagi kewajipan berterusan orang Kristian untuk memberkati orang Yahudi dan, dalam konteks moden, menyokong Negara Israel. Dengan demikian, ungkapan “Aku akan memberkati orang-orang yang memberkati engkau” sering dikaitkan dengan sikap Kristian terhadap negara Israel pada zaman moden.

🇮🇱 Dalam pembacaan Kristian Zionis ini, “memberkati Israel” boleh berkembang daripada sokongan keagamaan kepada sokongan politik, kewangan dan diplomatik terhadap Negara Israel. Sesetengah pendukung Kristian Zionisme bahkan berpendapat bahawa bangsa-bangsa yang menyokong Israel akan memperoleh keberkatan Tuhan, manakala mereka yang menentangnya berisiko menghadapi penghakiman ilahi.

⚖️ Namun, tafsiran tersebut tidak diterima oleh semua orang Kristian. Sebahagian ahli teologi Kristian membezakan antara Abraham dalam kitab Kejadian duabelas, bangsa Israel dalam sejarah biblikal dan Negara Israel moden yang ditubuhkan pada abad ke-20. Menurut pendekatan ini, seseorang Kristian mungkin mempunyai alasan politik, moral atau strategik untuk menyokong dasar tertentu Israel, tetapi kitab Kejadian 12:3 tidak semestinya boleh digunakan sebagai mandat teologi untuk memberikan sokongan tanpa syarat kepada sebuah negara moden atau setiap dasar pemerintahannya.

🌿 Di sinilah terletaknya perbezaan utama antara kedua-dua pembacaan tersebut. Kristian Zionisme cenderung menghubungkan berkat Abraham dengan bangsa Israel dan seterusnya dengan Negara Israel moden. Sebaliknya, perspektif Islam menghubungkan berkat Ibrahim dengan tawḥid, kenabian, ketaatan dan kesinambungan misi rohani Ibrahim.

🌙 Dalam Islam, berkat Ibrahim tidak terhenti pada satu cabang keturunannya. Keluarga Ibrahim merangkumi garis Ishak dan juga Ismail. Melalui Ismail, tradisi Islam menghubungkan Nabi Muhammad dengan keluarga Ibrahim. Dengan kemunculan Muhammad sebagai Rasul terakhir, risalah tauhid Ibrahim difahami mencapai dimensi sejagatnya kerana Muhammad ﷺ diutus bukan hanya kepada satu bangsa, tetapi kepada seluruh manusia.

🕌 Oleh itu, Ṣalawāt Ibrāhimiyyah boleh dilihat sebagai salah satu ungkapan Islam yang paling jelas mengenai kesinambungan berkat Abrahamik. Setiap kali umat Islam memohon keberkatan kepada Muhammad ﷺ dan keluarganya sebagaimana keberkatan diberikan kepada Ibrahim dan keluarganya, mereka mengakui kesinambungan antara kedua-dua keluarga kenabian tersebut. Dalam pembacaan ini, janji Abrahamik terus hidup bukan sebagai nasionalisme etnik yang sempit, tetapi sebagai warisan rohani yang berpusat pada tauhid, rahmat, petunjuk dan penyerahan diri kepada Allah.

📜 Dengan demikian, persoalan utama kitab Kejadian 12:3 ialah siapakah atau apakah yang meneruskan berkat Abraham kepada “semua kaum di muka bumi”. Kristian Zionisme tertentu melihat kesinambungan itu terutama melalui Israel dan hubungan orang Kristian dengan Negara Israel moden. Islam pula melihatnya melalui kesinambungan kenabian Ibrahim yang merangkumi Ismail dan akhirnya mencapai misi sejagat melalui Nabi Muhammad ﷺ.

🌍 Kesimpulannya, kitab Kejadian 12:3 boleh dibaca melalui dua kerangka teologi yang sangat berbeza. Kristian Zionisme sering menafsirkannya sebagai salah satu asas untuk memberkati orang Yahudi dan menyokong Negara Israel. Dalam perspektif Islam pula, berkat Ibrahim difahami melalui kerangka tawḥīd dan kesinambungan kenabian, yang diteruskan melalui keluarga Ibrahim dan mencapai ekspresi sejagatnya dalam risalah Nabi Muhammad ﷺ — suatu kesinambungan yang sentiasa dikenang oleh umat Islam melalui Ṣalawāt Ibrāhimiyyah.

🕊️ Dari sudut pandang Islam, berkat sejati Ibrahim bukanlah penguasaan satu bangsa ke atas bangsa yang lain, tetapi tersebarnya petunjuk Tuhan kepada “semua kaum di muka bumi”. Oleh itu, warisan Ibrahim pada akhirnya bukanlah panggilan kepada nasionalisme, dominasi atau sokongan politik tanpa syarat, tetapi kepada tauhid, ketaatan kepada Tuhan, keadilan, rahmat dan petunjuk bagi seluruh umat manusia.